Το σύστημα ψύξης χρησιμοποιεί το νερό του Σηκουάνα. Αντλεί νερό από τον ποταμό που διασχίζει το Παρίσι και το διοχετεύει μέσω υπόγειων σωλήνων στα κτίρια που χρησιμοποιούν αυτόν τον μηχανισμό ψύξης αντί ατομικών μονάδων κλιματισμού.
Καθώς το παρατεταμένο κύμα καύσωνα θέτει σε μεγάλη δοκιμασία τη δυτική και κεντρική Ευρώπη, η συζήτηση για την αναγκαιότητα ή όχι του κλιματισμού γίνεται κεντρικό θέμα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου, μέχρι στιγμής, η χρήση αυτού του ενεργοβόρου συστήματος ψύξης αποτελούσε ταμπού.
Αλλά, η πόλη του Παρισιού σχεδιάζει να επεκτείνει το πρωτοπόρο, υψηλής αποτελεσματικότητας σύστημα ψύξης που διαθέτει εδώ και δεκαετίες το οποίο στηρίζεται στην εκμετάλλευση του παγωμένου νερού του Σηκουάνα για την παραγωγή ψυκτικής ενέργειας.
Πώς λειτουργεί
Το σύστημα στηρίζεται σε 14 κεντρικές μονάδες παραγωγής και τέσσερις δεξαμενές αποθήκευσης πάγου και παγωμένου νερού.
Το μεγαλύτερο αυτό δίκτυο ψύξης στην Ευρώπη ανήκει στην δημοτική εταιρεία Fraîcheur de Paris, η οποία ασχολείται με τη δημόσια υπηρεσία της παραγωγής, μεταφοράς, αποθήκευσης και διανομής ψυκτικής ενέργειας για αειφόρο κλιματισμό που εντάσσεται στο πλαίσιο της απανθρακοποίησης και της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή.
Το σύστημα ψύξης χρησιμοποιεί το νερό του Σηκουάνα. Αντλεί νερό από τον ποταμό που διασχίζει το Παρίσι και το διοχετεύει μέσω υπόγειων σωλήνων στα κτίρια που χρησιμοποιούν αυτόν τον μηχανισμό ψύξης αντί ατομικών μονάδων κλιματισμού. Η διαχείριση του δικτύου γίνεται από την εταιρεία Fraîcheur de Paris και ανήκει κατά 85% στην γαλλική ενεργειακή εταιρεία Engie και κατά 15% στην εταιρεία συγκοινωνιών RATP.
Εδώ και πολλές ημέρες το σύστημα λειτουργεί στο μάξιμουμ για να βοηθήσει τη γαλλική πρωτεύουσα να αντιμετωπίσει το πρωτοφανές κύμα καύσωνα.
Τα κτίρια εκμεταλλεύονται τη χαμηλή θερμοκρασία του νερού που διοχετεύεται και το χρησιμοποιούν για κλιματισμό. Αυτό το σύστημα ψύξης βοηθά στον έλεγχο των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που παράγονται από τη λειτουργία των συμβατικών κλιματιστικών στην πόλη.
Το υπόγειο σύστημα σωληνώσεων της δημοτικής εταιρείας Fraîcheur de Paris είναι μήκους 120 χιλιομέτρων και διανέμει παγωμένο νερό σε μουσεία, συγκροτήματα γραφείων, νοσοκομεία, σχολεία και άλλα δημόσια κτίρια όπως το μουσείο του Λούβρου, το Γκραν Παλαί, ορισμένα πολυτελή ξενοδοχεία, αντικαθιστώντας χιλιάδες ατομικές μονάδες κλιματισμού με μία κεντρική υπηρεσία κλιματισμού που παρέχει την ψύξη ως δημόσια παροχή.
Σύμφωνα με τα σχέδια, το σύστημα ψύξης θα επεκταθεί για να περιλάβει όλα τα διαμερίσματα της πόλης, καθώς και επιπλέον νοσοκομεία, κέντρα ημερήσιας φροντίδας, σχολεία και οίκους ευγηρίας. Στόχος είναι ο τριπλασιασμός της έκτασης του δικτύου στα 250 χιλιόμετρα μέχρι το 2042 και η κάλυψη περισσότερων των 3.000 κτιρίων.
Εικόνα: Lewis Joly/AP
Φρένο στις πωλήσεις κλιματιστικών
«Είναι κάπως σαν θαυματουργή λύση στην εποχή της υπερθέρμανσης», λέει ο Τιμπό Voïta, ειδικός σε θέματα ενέργειας και κλίματος και σύμβουλος στο Ινστιτούτο Jacques Delors.
Ο εκπρόσωπος της Fraîcheur de Paris, Τιμ Γκιγκόν, δήλωσε: «Δεν έχουν όλα τα κτίρια του Παρισιού τις ίδιες ανάγκες ψύξης, ούτε είναι όλα κατάλληλα για να συνδεθούν στο δίκτυο. Ο αριθμός των 3.000 κτιρίων είναι μια ρεαλιστική πορεία ανάπτυξης. Η φιλοδοξία είναι να μεταβούμε από ένα ιστορικό δίκτυο που επικεντρώνεται σε μεγάλα επαγγελματικά κτίρια σε μια υποδομή που καλύπτει ολόκληρη την πόλη».
Η ελπίδα είναι ότι η Fraîcheur de Paris θα αποτρέψει πολλούς από τα 2,1 εκατομμύρια κατοίκους του Παρισιού από το να αγοράσουν κλιματιστικό. «Οτιδήποτε απαιτεί ενέργεια απελευθερώνει θερμότητα, και αυτή η θερμότητα πρέπει να πάει κάπου», δήλωσε η Σοφί Παρισόν, ερευνήτρια στο Παρίσι που ασχολείται με την αστική θερμότητα και τις λύσεις ψύξης.
«Η κατανάλωση ενέργειας πρέπει να είναι πολύ μικρότερη από ό,τι αν η ίδια ψύξη παρεχόταν μέσω αποκεντρωμένων συστημάτων», δήλωσε ο Τσαρλς Σίμπσον, ανώτερος ερευνητής για την κλιματική αλλαγή στο University College London, αναφερόμενος στις μονάδες κλιματισμού.
Το Παρίσι δεν είναι η μόνη πόλη που εφαρμόζει τέτοιες λύσεις. Η Στοκχόλμη χρησιμοποιεί θαλασσινό νερό από τη Βαλτική για να μειώσει την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατά τη διάρκεια καυσώνων, ενώ το Τορόντο αξιοποιεί ένα σύστημα ψύξης που αντλεί νερό από τη λίμνη Οντάριο. Οι ειδικοί ανέφεραν ότι μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να λειτουργήσει και σε μια μητρόπολη όπως το Λονδίνο, αλλά δεν μπορεί απλώς να αντιγραφεί και να εφαρμοστεί αυτούσια.
Με πληροφορίες από Guardian, Reuters, AΠE
Μετάβαση στην Πηγή
Author:
